Vier voor vijf

Onze Marc heeft blijkbaar hier (neen, geen link, ik bedoel letterlijk hier op deze blog) zijn inspiratie gevonden voor een stokje. Het is de bedoeling dat ik 4 herinneringen van vóór mijn 5e levensjaar neerpen, heu, -typ. -Ik ben van de oude stempel nog-

Vertel mij vier herinneringen van voor je vijfde verjaardag zegt ie. Hm, Markie marc, had je mijn bericht goed gelezen, dan had je geweten dat het antwoord is:
1. niks
2. rien
3. nothing
4. nada

Wat moet ik hier nu mee aanvangen? Het idee is wel leuk natuurlijk maar ik kan toch niks uitvinden? Enfin, dat kan ik wel maar ik doe het niet. Laat het ons dan maar hebben over wat ik weet van foto's en van horen zeggen.
1. Ik was behoorlijk uit de kluiten gewassen. Om maar niet te zeggen 'dik'. Ik kon eten als een paard en ik lustte zelfs witlof. Gelukkig is dat eruit gegroeid. Dat dik en dat witlof.
2. Ik ben geboren in Roeselare van al de plaatsen. In hetzelfde huis, wat dus een appartementje was, woonde een koppel met een zoontje van mijn leeftijd. Wij hebben één jaar samengewoond, Kristof en ik, daarna trok ik naar Brugge. Hij raakte aan de drugs, ik niet. Ik hoop voor hem dat hij er weer vanaf is, ik heb hem sinds mijn 15e nooit meer gezien. Dat is geen ramp.
3. Van toen ik kon lopen kreeg ik Kickers. Mét rood en mét groen bolletje. Jaar in jaar uit: Kickers. Dat moest waarschijnlijk van mijn vader want hij draagt tot op de dag van vandaag nog altijd Ambiorix-schoenen. Gewoontedier van thuis uit ben ik.
4. Ik had een frou-frou. Heel mijn kindertijd had ik een frou-frou. En nu heb ik er weer één. Tegenwoordig heet dat 'hip'.

Een stokje dient om door te geven, dus ik gooi het richting:
- Micheleeuw, kwestie van de builen op haar hoofd wat in evenwicht te brengen,
- Georgina, ook bekend als Zorzina (als dat niet typisch Brugs is, weet ik het niet meer),
- Schuppe, kwestie van in onze contreien te blijven en eens te zien wat de jeugd van tegenwoordig nog weet. Hopelijk meer dan ik.
En beste mensen, ik zou jullie toch ten stelligste aanraden om eerst eens bij ons' Ionesque te gaan kijken, kwestie van te weten wat er écht bedoeld wordt, want op mij moet je niet letten. Ik zever maar wat naast de kwestie.
Hoedanook: ge moet u niet verplicht voelen, hé!