Happy 5/5

Ten huize Elke wordt er geknutseld. Ze hebben mij opgevorderd om een 'knutselwerkje' te laten maken door vormelingen. Mijn oudste doet haar plechtige communie en god ja, ik ben daar niet overdreven content mee but who am I in vergelijking met heel die ex-schoonfamilie. De lieve vrede heeft overwonnen, het is immers niet dat ik er extreem tegen ben ook. Zolang het kind maar gelukkig is.

Maar je weet hoe dat gaat: dan hebben ze mensen nodig en blijkbaar sta ik gekend als iemand die kan knutselen. I have no idea where they got that want ik heb al eeuwen niet meer geknutseld. Niet dat er het niet nog zal gebeuren in 't korte want ik heb mij ingeschreven voor de Secret Santa van Tess en nu moet/mag ik iets maken voor een mij nog onbekende. Ik kreeg de link al maar ik kende de onbekende nog niet. Blogsgewijze is daar ondertussen verandering in gekomen maar ik hou mij op de achtergrond. Of misschien toch niet. Of misschien ken ik de onbekende toch. Wie zal het zeggen. Ik hoop de ontvanger op zo ergens rond kerst. Ik weet in alle geval al wat ik ga maken maar dat ga ik hier natuurlijk niet aan jullie neus hangen. Hohoho!

Soit, er moet dus geknutseld worden. Na lang beraad met mijzelf ben ik overgegaan tot het maken van een doos. Een doos om te bewaren dus, een spulletjesdoos. De doos staat beneden, nu ga ik het bovenvlak mooi in vier verdelen en vier techniekjes proberen op 11-jarigenmaat. Wat de vrouwelijke helft betreft zal het geen probleem worden. Maar die jongens, hé, wat doet een mens daar toch mee... Ik hoop dat de inpiratie gaandewijze zal komen.

Over inspiratie gesproken: mijn laatste van dit mini-reeksje werd een hoofdbreker. Wie het in alle geval niet wordt is Morrisey. In tegenstelling tot heel wat van mijn ooit-of-nu-nog-zwartzak-leeftijdsgenoten vind ik die mens een ontzettende zaag. Persoonlijk vind ik dus dat de flesgooiende mens gisteren de mensheid gewoonweg een dienst bewezen heeft. Maar weerom: who am I?

Laat mij het dan maar eens over een andere boeg gooien. Oorspronkelijk was er dit maar ik kreeg een beetje de zenuwen van die sjiek in zijn mond. Geef nu toch toe dat dit, zelfs voor de jaren '70, geen zicht is. Toen dacht ik aan dit. Vrij recent, vermoedelijk totaal not done voor mij maar het is een opzwepend dingske. Alleen zou ze haar vest toch een beetje dicht moeten houden. Of dit dan? Het zal wel aan de dansles liggen, zeker?
Neuh, laten we simpelweg overgaan naar dit klassiekerke onder de dancehits. The real number five! Hier kan toch geen mens bij blijven zitten? Ik zou juist graag hebben dat iemand een potje lippenvet aan diene mens geeft want ik word er wel een beetje ongemakkelijk van om naar zijn uitgedroogde lippen te kijken.

En zoals beloofd aan Margo, geef ik de happy-1-to-5 stoksgewijze door. Geef mij u top 5 van liedjes die jouw leven oppeppen en geef het stokje aan vijf mensen door.

Margo: omdat je blijkbaar ontzettend inspiratie nodig hebt. 15 boeken zal misschien niet lukken maar dit kan je zeker.

Punkerke: je schrijft absoluut veel te weinig en ik weet dat je een geweldige muzieksmaak hebt.

Pironik: ik denk zo dat wat oppeppen je wel deugd zal doen.

Op ons eentje: kwestie van hen te introduceren. Nogmaals ja. En omdat ze iets aan hun reactieveld zouden doen.

Tricky: omdadat je altijd trouw komt reageren op mijn muziek en ik nu wel eens de jouwe wil horen.

Laat maar komen en spread the news.